Timmeren

Bij de timmerman thuis hangen de kastjes scheef. Ik word betaald om op punten, komma’s en verdwaalde of vermiste d’s en t’s te letten. Ook controleer ik teksten op stijlfouten. En ik houd me enorm in. Want ik ben gék op alliteraties en woordgrapjes.

Des te erger dat ik mijn eigen stukjes regelmatig betrap op fouten. Door haast, door multitasking en natuurlijk ook omdat schrijven mensenwerk is. De oplossing? Even wegleggen, iets anders gaan doen en de tekst later weer oppakken. Dat werkt inderdaad fantastisch.

Maar als je actiepuntenlijst langer is dan er dagen in een jaar zijn wil dat er nog wel eens bij inschieten. Ik vind het verschrikkelijk als ik een tweet met een enorme taalkronkel verstuur. Ik vind het ook verschrikkelijk als iemand me op die taal- en stijlfouten wijst, terwijl ik ze er prima zelf had uit kunnen halen. Tegelijkertijd ben ik dankbaar: ze zouden maar eens blijven staan.

Het ergste is natuurlijk dat ik mijn eigen foutjes bij een ander heel grappig had gevonden. Want ja: lachen om taalmissers is toegestaan leedvermaak. Dus als het voorkomt dat ik, oh gruwel, ‘doopvond’ schrijf in plaats van ‘doopvont’  mag daar best om gegrinnikt worden. Want wie ben ik om een ander het plezier van mijn taalfouten te ontzeggen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *