Line dance

Reis jij wel eens met de trein in de spits? Als je niet instapt bij een kopstation, of als je op het laatste nippertje toch nog de trein in springt, loop je de kans dat je moet staan in plaats van mag zitten. Dat geeft je overigens geen recht om te mopperen, want je koopt een vervoersbewijs. Laatst had ik het geluk dat ik een klapstoeltje had in een sprinter. Een station verder op stroomde de sprinter vol. Ik wilde nog gaan staan voor een oudere mevrouw, maar ze elleboogde zich een weg naar de ‘echte’ stoelen.

nelske verbaasDe trein begon te rijden. Het balkon stond vol met forenzen en een groepje studenten. De studenten waren vrolijk aan het praten. Forenzen kijken bijna nooit vrolijk als ze ’s ochtends vroeg moeten staan in de trein. In ieder geval: de trein vertrok. De studenten praatten, de forenzen zwegen en staarden voor zich uit, maar vooral niet naar elkaar. Een paar waren druk bezig met hun telefoon.

Plotseling zwiepte de trein naar één kant. Op de muziek van ‘oef’ en ‘aaah!’ en ‘wow’, zwierden zowel forenzen als studenten twee passen naar links. En toen weer twee naar rechts.

Het bleef heel even stil. Toen begon een vrouw ontzettend hard te lachen. Sommige forenzen keken wat chagrijniger, de studenten hervatten hun gesprek. Een aantal reizigers begon te grinniken.

nelske verbaas blogHet was totaal onverwacht, die lach. En het is gewoon ook wel leuk. Je staat in de trein, half-wakker en een beetje chagrijnig omdat het eigenlijk gewoon te vroeg is om in de trein te staan. En dan, zonder dat je dacht dat het kon, sta je ineens met de hele coupé te dansen. Line dance. De minder-dan-hippe dans. Maar toch: een goed begin van de ochtend, waar toch een slordige 30% van de reizigers even vrolijk van kon worden.

Ik denk niet dat ík ooit, bewust of onbewust, een hele groep treinreizigers vrolijk heb gemaakt. Waar zou jij blij van worden in de ochtendspits?

One thought on “Line dance

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *