Een bos poepen

Ik besloot laatst een keer de toerist uit te hangen en ging naar de Grotten van Hato. Daar was ik nog niet eerder geweest, en alleen maar foto’s maken van schildpadden, palmbomen en stranden, tja … dat vind ik ook zo wat. Nu blijkt dat de grot een ‘commerciële grot’ is en dat we om de ‘rechten te beschermen’ geen foto’s mochten maken, behalve in één kamer. En eerlijk gezegd doet mijn camera het niet zo heel goed bij weinig licht (dus woon ik op een prima locatie voor mijn camera).

 

Een bijenkorfje kan wel jaren droogte overleven in een soort van droogteslaap. In deze vorm komen ze alleen op Curaçao voor.

De grot zelf was mooi, maar niet zo groot. Het was warm en klam, wat ik dan wel weer een interessante ervaring was. Ik had op iets meer informatie gehoopt over de geschiedenis van de grot, iets meer diepgang (haha). Waarschijnlijk was ik er ook gewoon op een verkeerd moment, want het was echt poepdruk.
Over poep gesproken: in de Grotten van Hato wonen zo ongeveer 300 vleermuizen. Ze zijn beschermd, vijf centimeter groot, worden ongeveer zeven jaar oud, zijn na twee jaar volwassen en kunnen dan één jonkie per jaar krijgen. Ik vraag me af of vleermuizen monogaam zijn*. In elk geval verzekerde de gids dat het geen bloedzuigers waren, deze vleermuizen. Ze eten de vruchten van bijvoorbeeld de cactus en dan poepen ze de zaadjes weer uit. En die zaadjes verspreiden ze dan en ‘daarom is ons eiland zo groen’. Ik zag het helemaal voor me.

 

Mogelijk gemaakt door vleermuispoep

Na het bezoek aan de grot (of ervoor) kun je de Indian trail lopen. De naam verwijst naar de Caiquetos, de Arawak-indianen die zo’n zesduizend jaar geleden op het eiland kwamen wonen. Zij gingen de grotten trouwens niet in, veel te donker! Wel maakten ze petroglyfen, tekeningen die in de rots zijn gemaakt met stenen gereedschappen. Volgens het blaadje met uitleg zijn ze 1200 tot 1500 jaar oud. Tof, dus. Ook tof vond ik de slakjes die je alleen op Curaçao vindt, het bijennest en de enorme hoeveelheid manzanillabomen, die goed giftig zijn.

Ook met dank aan vleermuispoep

Vond ik het bezoeken van de Grotten van Hato de moeite waard? Ik ben er nog steeds niet uit, maar ik neig naar wel, want je vindt er een interessant stuk geschiedenis en natuur. Ik had graag meer willen horen over de slaven die zich er soms maanden aaneen schuilhielden als ze waren ontsnapt. En ik had graag iets meer grot gezien, maar er was nu eenmaal niet meer grot. Er waren maar liefst drie groepen die rond hetzelfde tijdstip aan hun rondleiding startten. Misschien was er wel meer te vertellen maar had de gids gewoon niet de tijd.

Persoonlijk vond ik de wandeling leuker dan de rondleiding door de grot, want bij elke boom dacht ik Mogelijk gemaakt door vleermuispoep. Maar voor iedereen een vertekend beeld krijgt, sommige bezoekers op Trip Advisor vonden de trail een beetje saai. Ik denk dat de auteurs daarvan misschien wel volwassen waren.

 

*Wikipedia zegt dat sommige soorten monogaam zijn

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *