Niet doorvertellen

Het regende niet, de kraan stond uit en de waterkoker was leeg. Toch hoorde ik water lopen in de woonkamer. Elke keer als ik binnenkwam. Drup, drup, drup. Ik trok de koelkast open, maar daar gebeurde ook niet veel. Toch bleek dat de boosdoener te zijn, maar het water werd via de achterkant weggeleid in een soort bakje, dat inmiddels overstroomde.

Pas toen het overstroomde hadden we door waar het vandaan kwam. Toen was het natuurlijk al goed te laat en konden we dweilen. Tot drie keer toe. Voor het slapen gaan, om een uur of twee ’s nachts en toen nog een keertje om vijf uur ’s ochtends. Even dachten we dat de defrost-knop per ongeluk was ingedrukt, maar helaas. De koelkast deed het gewoon echt niet.

Ik woon in de tropen en heb geen koelkast. Een eerste wereldprobleem, maar toch. Lauwwarme drankjes drinken is één ding; groente en fruit niet goed kunnen bewaren is veel vervelender. We gingen dus terug naar de winkel, want een koelkast hoort het niet op te geven na vier maanden. ‘De monteur belt jullie maandag’, zei de mevrouw bij de servicebalie. Beetje balen wel, daar zou nog een weekend overheen gaan.

Dit verhaal kunnen we beter niet wereldkundig maken.

De monteur belde niet op maandag, maar wel op dinsdag en stelde voor woensdagochtend even langs te komen, tussen 9 en 12 uur ’s ochtends. Dat was ook een beetje balen, want vriendin M was op visite en die lag al op het strand.

De monteur was er om tien over twaalf (dr. I had al gebeld). Het bleek een geval van ‘Oh oh mevrouwtje’. Het probleem werd direct gelokaliseerd, want hij brandde zijn vingers net niet. De transformator was verkeerd aangesloten. Bij natuurkunde dacht ik liever aan de boeken die ik aan het lezen was, dus ik begrijp het hele verhaal van voltages maar matig, maar kennelijk was de compressor (de wat?) was veel te heet geworden. Wiens schuld dat was, weten we niet meer. Hebben wij de transformator aangesloten of waren het toch de jongens die de koelkast en transformator kwamen brengen?

In elk geval, problem solved. Om de boel te koelen gebruikte de monteur heel veel water. Nadat ik hem uitgebreid had bedankt, we het erover eens waren dat we dit verhaal beter niet wereldkundig konden maken en ik hem had uitgezwaaid, dweilde ik de vloer. Hopelijk voorlopig voor de laatste keer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *